9 posts from April 2008

เพ้อเจ้อใหญ่แล้ว

พุดออกมาได้ยังไงว่า
รอให้คนอื่นมาแย่ง

เออ ดี

เค้ามันไม่มีค่าสำหรับโอแล้วนี่
ยังไงก้ไม่มีเหตุผล อะไรที่ โอ ต้องมาแคร์ ความรุ้สึกเค้า

ทุกครั้งเค้ารุ้สึกแย่มากที่โอพุดแบบนั้น
เค้ารุ้สึกแย่จริงๆ ไม่ได้ตอแหล (ปกติมันเหมือนชั้นแกล้งรึำำไง)
รุ้สึกเหมือนจะถุกทิ้ง ไม่มีค่ากับโอ

แล้วกับไอ้คุรพี่ทีออป ลืมมันวะเถอะ
เราบอกแล้วว่า มันไม่ใช่แบบนั้น
ทุกครั้ง ที่โอไม่พอใจอะไร เค้ายินดีเปลี่ยน หรือ ถามก่อนตลอดนะ
แต่มันก้ต้องขึ้นอยุ่ว่าทำได้ยากรึเปล่าด้วย

ที่โอโมโห ตะคอก เค้ารุ้สึกว่ามันก้มากเกินพอแล้ว
เพราะเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดนักหนา อย่างน้อย ทุกๆอย่างก้มีเหตุผลของมัน
น่าจะถามก่อน เข้าใจก่อน
เอาแต่พุด แต่ไม่เคยเข้าใจ ทำเหมือนจะเข้าใจ
แต่ที่จริงก้่ว่าเหมือนเดิม แล้วโอล่ะๆๆๆ

เออ แล้วเค้า่ล่ะ
ทำไมถึงทำอย่างนั้น ถามดีๆ ก้ตอบดีๆ
เข้าใจกันดีๆ ต่อไปเราจะได้เข้าใจกันมากขึ้น
แต่งงานไปจะได้ไม่ต้องมาันั่งบดบังความลับกัน
อยากให้โอถาม พุดดีๆ ว่าทำไมๆ
เหมือนพ่อแม่กำลังเข้าใจลุก
ลุกทำผิดก้พุดกับลุกดีๆ
เค้าอยากให้โอเข้าใจเค้า ลุึบหัวเค้า

เรื่องปัยหาที่เค้า่ก่อทุกเรื่อง ก้มีสาเหตุมาจากโอเหมือนกัน
ที่แอบหลอก ทั้งที่เล้กน้อย คนอื่นๆเค้าไม่สนกัน
เค้าพุดความจริงก้ไำด้ แต่ติดที่กลัวว่าบอกไปจะไม่ชอบ
พอไม่ชอบ ก้ว่าแรงๆ ว่านุ่น ว่านี่
เก้บไว้ในใจ ไม่เปนรึไง พุดดีๆ
ไม่ชอบก้พุดดีๆ ไม่ใช่ทำเปนด่า เปนเรื่องราว
บางครั้งเค้าก้แอบโมโหนะ

เบื่อที่จะร้องไห้เสียใจ
เสียใจว่าทำไมมันต้องเปนแบบนี้ด้วย เจ้บที่คนที่เรารัำกพุดแบบนั้น
ไม่ใช่เสียใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเค้า
แต่เสียใจที่เราไม่เข้าใจกันตังหาก
บางครั้งอะิบายแล้วก้อิหรอบเดิม

แทนยที่จะเช้าใ ในหัวดอกแ้ยังจะพยายามหาเรื่องขัดแย้ง
ปากก้พุด แต่สมองไม่ใช่
คิดแต่จะถุกๆๆๆๆๆ

ชีวิตคุ่น่ะไม่มีใครถุกผิดหรอกนะ
จะมาด่า มึงถุก กุผิด
เราต้องประคับประครองกันต่างหาก
ถ้าเรารักกันจริงๆ
นี่ อยากเข้าใจเค้าจริงๆหรอ
ถ้ารักก้ต้องอยากเข้าใจเค้าสิ

เค้าเข้าใจโอนะ
ทั้งเรื่องที่สไตลที่ตัวเองชอบ การทำตัว วิะีพุดคุยกับเพื่อน บลาๆๆๆ
เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงโมโห
เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงไม่ชอบ อย่างงุ้น อย่างงี้
เข้าใจเวลาที่ด่ารุนแรง วึ่งบางทีก้แอบรับไม่ได้
เข้าใจที่ชอบอ่นการืตุนวันละตอน
เข้าใจที่ชอบดุแกีงคสามช่า
เข้าใจว่าทำไมถึงบล้อคคนอื่นใน เอ้ม ทั้งๆที่เค้ายังไม่ทันทำไรให้
แต่ตัวเองคิดไปก่อนแล้ว

แล้วตัวเองเข้าใจเค้า เวลา เค้าหลอกรึเปล่า
ไม่เข้าใจสินะ

เพราะวักวัน ถ้าเป้นจริง เราก้ต้องเป้นครอบครัวเดียวกัน
ยังไงก้ตาม เค้าก้คิดว่า เค้าอยากจะอยุ่ข้างโอ เวลาที่โอรุ้สึกแย่
อยากมีความสุขกับโอ อยากคุยสารพัดเรื่องรอบๆตัวเรา

เค้าเข้าใจโอนะ โอจะคิดยังไงก้ตามที
ถึงแม้ตอนนี้ตัวเองอาจจะอ้างวักล้าน ว่า เค้าไม่เข้าใจตัวเองเลย
เค้าพิมพมาเนี่ยอาจจะเหมือน อวดดีั
แต่รุ้มัีย อะไรที่ทำให้เค้าเสร้าทุกครั้งเวลาที่โอพุดแรงๆ
แล้วร้องไห้ทุกครั้ง แล้วอ้าง ก้เค้ามันแบบนี้ ทุกคนมันแบบนี้ ไม่ไหวแล้ว

เพราะเรื่องจริงคือ เค้ากำลังเรียกร้องอยากให้โอเข้าใจเค้า
เค้าหมายถึง เข้าใจจริงๆ เข้าใจว่าทำไมเค้าถึงทำแบบนี้
จนบางทีพยายามพุดให้ฟังว่า ทำไมเค้าถึงทำแบบนี้ มันเหมือนแก้ตัว
เหนื่อยเหมือนกันนะ ว่าเมื่อไหร่โอจะอยากเข้าใจเค้าด้วยความรุ้สึกจริงๆ
อยากเข้าใจคนๆนี้ที่ชั้นจะอยุ่ด้วย

ไม่ใช่จ้องดุว่า จะพุดอะไร ทำไมล่ะ บีบคั้น เข้าไป

เค้าไม่มีคนมาทำดีด้วยมากมายหรอก
แค่อยากได้ความรุ้สึกดีๆ เข้าใจจากคนที่รัก
สามารถพุดได้ทุกเรื่อง แม้ว่าเรื่องนั้นเราจะผิดก้ตาม
เค้าคิดว่า เค้าโชคดีนะ ที่เกิดมาเจอคนที่ช่วยแบกภาระของโลกไว้ด้วย
ตั้งแต่เจอโอเค้าก้ไม่คิดเรื่องอะไรมากเหมือนเมื่อก่อน
ดุถุกตัวเองน้อยลง รักตัวเองมากขึ้น
เริ่มคิดด้วยว่า ต่อไปเราควรจะทำยังไงกับอนาคตดี
ทั้งที่แต่ก่อนเราเลิกคิดไปนานแล้ว ที่จะอยากคิดอะไรเล้กๆน้อยๆของเราเอง

ฉะนั้น
โอ สำคัญ มากนะ เค้ารักโอ
ยิ่งโอเป้นคนนั้น เค้าก้ยิ่งอยากให้โอเข้าใจ และพุดดีๆด้วย

แต่ตอนนี้พุดไปก้สายเกินแก้
ไม่มีไรที่ต้องมานั่งอ้อยอิ่งรอโทรศัพท์
เลิกก้คือเลิก
อะไรก้ไม่รุ้ที่ทำให้เราสองคนผุกพันธืกัน
เราอาจจะคิดไปเองคนเดียวก้ได้มั้ง
โออาจจะผุกพันะืกับเรา แต่เรารักโอ
ถึงโอจะเลิกกับเราไป มีใครต่อใคร
เอาคนๆนั้นมาทดแทน หลังจาก ที่ไม่มีใครมาซักพัก
โออาจจะเริ่มรุ้สึกผุกพันธ์กับใครคนอื่นอีกมากมาย
แต่เค้าก้ยังรุ้สึกรักโอ

สุดท้าย เราสองคนก้อาจจะกลายเป้นคนที่ไม่รุ้จักกัน
ถึงเราจะเคยกอดกัน จุบกัน พุดคำหวานใส่กัน
วันผ่านไป ความผุกพันธ์ก้เริ่มหายไปจากโอ
โออาจจะกำลังนั่งด่าเค้า ให้ใครฟังก้ได้
ถ้าเราเดินสวนกัน โอก้อาจจะไม่มองหน้าเลย